دلم دریا به دریا از تماشای تو می گیرد / دلم دریاست اما از تماشای تو می گیرد

تو تنها با تماشای خود از آیینه خشنودی / دل آیینه اما از تماشای تو می گیرد . . .

.

.

.

خدایا در فراغ دوست بگیر از من دنیا را / اگر بی عشق او باشم نبینم صبح فردا را . . .

.

.

.

اگر عشقت مرا باور نمی کرد / دلم عمری به پایت سر نمی کرد

چه می شد عاقبت پروانه ها را / غرور شمع خاکستر نمی کرد . . .

.

.

.

همین روزا دستگیرت میکنن میبرنت زندان

هنوز عامل اصلی جنایت معلوم نشده

اما اثر انگشتت رو قلب شکستمه !

.

.

.

سلام سلامی خالصانه ، ارادتی مخلصانه ، بوسه های جانانه

بر لبانی مستانه ، به طور مخفیانه ، خیلی خیلی مهربانه

پذیراباش از منِ دیوانه !

.

.

.

شبی رو به عرش کبریا کردم

خودم را از غم دنیا رها کردم

”نداآمد بگو آنچه نیاز توست”

برایت بهترینها را دعا کردم . . .

.

.

.

ازعذاب بی توبودن درسکوت خود خرابم / دوری ازصورت ماهت هرنفس میده عذابم . . .

.

.

.

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست ، که هرچه بر سر ما می رود ارادت اوست

نظیر دوست ندیدم اگرچه از مه و مهر ، نهادم آیینه ها در مقابل رخ دوست . . .

.

.

.

کبوتر نباش که تو دل آسمان پرواز کنی ، آسمان باش تا کبوتری در دلت پرواز کند . . .

.

.

.

همه بغض من تقدیم غرور نازنینت باد ، غروری که لذت دریا را به چشمانت حرام کرد  . . .