کورش بزرگ می گوید:

ای آن که بر خاک من می گذری بدان و آگاه باش که پای بر خاک آن نهاده ایی که در تمام زندگی نگاهبان نیکی بوده و جز به اندیشه و گفتار و کردار نیک با هیچ رفتار نکرده. بدان شهریاری من موجب آزار هیچ انسان بی گناهی نشده. بدان که سرزمین پارس گسترده بوده و در تمام این گستره هیچ کس توان زورگویی بر ناتوانی را نداشته. بدان که ارتش من، ارتش رهایی بخش همه انسان های ستمدیده بوده و من بدون چشم داشت به تاج و تخت و دارایی آنها همواره یار و پشتیبانشان بودم. پس به پاس نیکویی های من این یک وجب خاک را بر من ببخش.