ساخت انسولین خوراكی در دانشگاه صنعتی اصفهان

 محققان دانشگاه صنعتی اصفهان طی یك طرح پژوهشی موفق به تهیه انسولین خوراكی و بررسی عملكرد مثبت آن در بدن موجود زنده آزمایشگاهی شدند.
‌ ویــدا رحمانی، دانشــجوی كارشناسی ارشد، این طرح پژوهشی را با راهنمایی دكتر كیقباد شمس، دانشیار دانشكده مهندسی شیمی و مشاوره دكتر حمیدرضا رحمانی، دانشیار دانشكده كشاورزی و همكاری دكتر جمال مشتاقیان، استادیار گروه زیست‌شناسی دانشگاه اصفهان انجام داده است.
ویدا رحمانی پژوهشگر این طرح با اعلام این خبر افزود: بیماری دیابت قندی شایع‌ترین بیماری متابولیک در جهان است که طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی به عنوان ششمین علت مرگ و میر در دنیا مطرح است.
وی گفت: تزریق روزانه یک تا چند دوز انسولین برای بیماران دیابتی امری ضروری است و این کار علاوه بر دشوار و دردناک بودن، عوارض جسمی و روحی زیادی به همراه دارد.
شمس استاد راهنمای این پژوهش نیز با اشاره به این‌كه در سراسر دنیا تلاش برای تهیه فرمولاسیونی خوراکی از انسولین در حال انجام است، خاطرنشان كرد: تاکنون اثر به کار بردن مخلوط پلیمرهای زیست تخریب پذیر در پوشش‌دهی انسولین، تهیه انسولین خوراكی با این آمیزه و کنترل رهایش آن بررسی نشده بود.
دانشیار دانشكده مهندسی شیمی با بیان این‌كه در این پژوهش، از چهار پلیمر زیست تخریب پذیر شامل پلی‌لاكتیك گلیكولیك اسید و پلی لاکتیک اسید، یود راجت و پلی اتیلن گلایكول استفاده شده است، گفت: انسولین خوراكی با اندازه حدود 300 نانومتر تهیه و رهایش آن در درون و بیرون بدن موجود زنده آزمایشگاهی ارزیابی شده است.
وی یكی از موانــع اصلی در استفاده از انسولین به صورت خوراکی را تخریب آن توسط آنزیم‌های دستگاه گوارش دانست که در این تحقیق با پوشش‌دهی انسولیــن توسط پلیــمرهای زیست‌تخریب پذیر، انسولین حین عبور از معده موش آزمایشگاهی، از اثر آنزیم‌های معده محافظت و در محیط روده رها شد.
به گفته این استــاد دانشگاه، در این پــژوهش پوشش‌دهی انسولین با مخلوطی از پلیمرهای زیست‌تخریب‌پذیر انجام شد و یک فرمولاسیون مناسب خوراکی از انسولین به دست آمد كه نتیجه قابل توجه این پژوهش، موفقیت‌آمیز بودن این طرح در آزمایش‌هایی بود که روی موجود زنده انجام شد.
شمس در خصوص آزمایش‌های پژوهشی انجام شده عنوان كرد: یک دوز مؤثر انسولین تهیه شده به این روش به تعدادی موش صحرایی دیابتیک از طریق دهان خورانده شد و میزان قند خون آنها به مدت بیش از یک هفته در محدوده طبیعی کنترل شد.